Wat als je paard er niet is om getraind te worden… maar om jou te gidsen?

Dieren zijn zulke bijzondere wezens. Op zielsniveau hebben ze eigenlijk een ‘taak’: ze herinneren ons eraan wie we werkelijk zijn. Iedere ziel (mens of dier) draagt een bepaalde frequentie. En vaak voelt een dier diezelfde frequentie bij jou aan, van in het begin. Daarom komen ze ook op jouw pad. Ze voelen je vreugde, je verdriet, je worstelingen. Ze weten wie je bent, wat je meedraagt en zijn er op hun eigen manier om je te begeleiden in het ‘mens’ zijn.

Dieren merken héél snel wanneer je uit alignment bent, soms zelfs sneller dan jij zelf doorhebt. En dat uit zich wel eens in gedrag dat wij niet meteen begrijpen: een paard dat dreigt, een hond die niet eet, een kat die zich terugtrekt… De eerste stap is uiteraard kijken naar het welzijn van het dier. Zijn alle basisbehoeften ingevuld? Heeft het pijn of stress? Maar wanneer die zaken uitgesloten zijn, is het soms ook gewoon een diepere uitnodiging.

Communiceren met dieren wordt vaak als iets ‘spiritueel zweverigs’ gezien, maar voor mij gaat het daar niet over. Het gaat over aanwezig zijn, observeren, open genoeg zijn om te luisteren en je verantwoordelijkheid te nemen. “Wat komt mijn dier mij hier tonen?”. En soms gaat de boodschap helemaal niet over hen, maar raakt het iets in ons. Want dieren zijn onze gidsen. Ze helpen ons herinneren wie we zijn door o.a. onze patronen en emoties bloot te leggen.

Raïa, mijn krachtige spiegel

Ik heb vier paarden, elk met een unieke persoonlijkheid. Ieder van hen is voor mij een spiegel. Met Raïa, mijn jongste merrie, voel ik een bijzondere intensiteit. Alsof ze mij nét dat stukje komt tonen dat ik zelf soms liever niet aankijk.

Raïa is krachtig. Haar energie is groot, ze heeft een enorme eigenwaarde en laat zich niet zomaar van haar stuk brengen. Ze past zich niet blind aan en blijft trouw aan zichzelf. En dat is precies wat ze mij laat zien. Alsof ze zegt: “Steffi, sta stevig in je kracht. Blijf dicht bij jezelf en bij wat goed voelt voor jou. Laat je niet afleiden”.

De laatste tijd zat ik in een periode van veel veranderingen: een verhuis, verschuivingen in mijn werk, onafgewerkte zaken die bleven hangen etc. Ik merkte dat ik meer in twijfel en angst zat, en dat ik oplossingen ging zoeken buiten mezelf.

In diezelfde periode reageerde Raïa ineens anders op mij: oren plat, dreigend, soms zelfs aanvallen of willen bijten. Ik mocht haar zelfs niet meer aanraken. Maar in plaats van haar te straffen of haar gedrag te willen controleren, besloot ik te observeren (wat niet betekent dat je geen grenzen mag aangeven!).

Eerst haar welzijn. Waren haar basisbehoeften ingevuld? Had ze pijn? Fysiek ongemak? Stress? Voelde ze zich nog wel veilig in haar omgeving? Maar toen ik merkte dat alles oké was en dat ze zich ook in de kudde normaal gedroeg, ben ik verder gaan kijken. Al snel begon ik te begrijpen wat er speelde. Haar gedrag spiegelde een bepaald patroon. Ze toonde mij dat ik niet volledig bij mijn gevoel was en weer teveel opging in de ruis van de buitenwereld. Ze kon niet ontspannen bij iemand die zelf niet helder en gecenterd was. “Steffi, blijf bij jezelf. Laat alle ruis van buiten los. Blijf trouw aan wat goed is voor jou”.

En toen ik eindelijk duidelijke beslissingen nam, volledig vanuit mijn eigen kern, veranderde alles. Raïa werd weer zacht, kalm, open (en was zelfs poeslief toen de nieuwe stagiaire van de hoefsmid haar kwam bekappen). Ze liet me zien hoe helder het is wanneer ik in alignment ben met mezelf, mijn gevoel, met liefde… En wanneer niet. Ze laat me dat niet negeren. En daar ben ik heel dankbaar voor.

Trouw blijven aan jezelf

In het verleden was ik soms wel een pleaser. Ik heb altijd een sterk innerlijk kompas gehad, een goede intuïtie en een helder weten, ook wel de ballen aan mijn lijf om mijn eigen pad te volgen, maar soms was ik bang om anderen te kwetsen en paste ik me teveel aan. Raïa, zo stevig in zichzelf, laat me zien wat belichaming betekent. Ze wandelt naast me, spiegelt me wanneer ik uit mijn center ga en vertelt me dan héél duidelijk: blijf in je kracht!

Dit is voor mij de essentie van ‘spiegelen’. En dit is ook waarom ik graag verbind met paarden van ziel tot ziel. Ze zijn geen bezit. Ze zijn geen entertainment. Ook geen verlengstuk van onszelf. Wanneer wij onze paarden een veilige, liefdevolle omgeving bieden waarin ze zich gezien en gehoord voelen, hebben we niet alleen een metgezel aan onze zijde, maar ook een krachtige spirituele leermeester. Ze helpen ons thuiskomen in onszelf en begeleiden ons naar een hoger bewustzijn.

Wanneer je op deze manier naar dieren en naar het leven leert kijken, ga je subtieler waarnemen, meer voelen en begrijpen dat er onder het zichtbare nog zoveel meer beweegt.

Laat een dier je gids zijn

Hoe vaak ik al hoorde: “Wanneer ga je Raïa zadelmak maken?, “Zorg maar dat ze niet over je heen loopt!” of “Straf haar eens, ze moet maar luisteren”. Dan kan ik alleen maar denken: “Waarom zou ik dat doen?”

Raïa mag Raïa zijn en ik ben dankbaar dat ze zich veilig genoeg voelt om te tonen wat er in haar leeft, om haar wijsheid met mij te delen. En zolang wij in onze verbinding respect, vriendschap en samenwerking ervaren, is er voor mij geen probleem. Mijn paard mag vrij zijn. Ik geniet van al onze momenten samen. Ik vind het fantastisch om met haar te gaan wandelen in de velden en de bossen, om met haar samen te werken als we kinderen begeleiden, om haar aan het werk te zien als ‘coach’ tijdens onze grondwerklessen. En ik ben vooral dankbaar dat zo’n krachtig paard als zij heeft gekozen om naast mij te wandelen op mijn levenspad. Hopelijk mag dat nog voor héél lang zo zijn.

Mijn paarden leren me elke dag dat de échte magie zit in aanwezig zijn. Met de wortels stevig in de aarde, met je hart liefdevol en open, en het besef dat we eigenlijk allemaal oneindige wezens zijn, verbonden en begeleid door een kracht groter dan onszelf: liefde.

Liefs, Steffi